Porady ekspertów

Przemysł tekstylny, a w szczególności sektor mody, to jeden z najbardziej zasobochłonnych i zanieczyszczających środowisko gałęzi gospodarki. Każdego roku na świecie produkuje się około 100 miliardów sztuk odzieży, z czego ogromna część trafia na wysypiska lub do spalarni już po kilku użyciach. W samej Unii Europejskiej każdego roku powstaje około 12,6 miliona ton odpadów tekstylnych, z czego jedynie niewielki odsetek poddawany jest recyklingowi. W kontekście coraz bardziej rygorystycznych regulacji środowiskowych oraz rosnącej świadomości konsumentów, branża modowa stoi przed pilną potrzebą przejścia na model gospodarki o obiegu zamkniętym (GOZ). Jakie działania mogą przyczynić się do zamknięcia obiegu w przemyśle tekstylnym i jaką rolę odgrywają w tym procesie przepisy prawne?

Przemysł tekstylny to jeden z największych konsumentów wody i jednocześnie jedno z głównych źródeł ścieków przemysłowych. Zanieczyszczenia generowane przez procesy barwienia, drukowania i wykańczania tkanin zawierają toksyczne substancje, które stanowią poważne zagrożenie dla środowiska i zdrowia publicznego. Tradycyjne metody oczyszczania często okazują się niewystarczające, dlatego branża poszukuje innowacyjnych rozwiązań. Jakie technologie są najbardziej skuteczne i opłacalne? Jak ograniczyć negatywny wpływ ścieków tekstylnych na środowisko?

Czy zabrudzona odzież medyczna to odpad medyczny czy tekstylny? To pytanie często pojawia się w praktyce funkcjonowania placówek ochrony zdrowia. Właściwa klasyfikacja odpadu i jego prawidłowe zagospodarowanie jest istotne w kontekście bezpieczeństwa sanitarnego, ale także zgodności z przepisami. Odpowiedź nie zawsze jest oczywista, dlatego warto przeanalizować konkretne przypadki oraz akty prawne.

W ubiegłym roku Wody Polskie zrealizowały projekt we współpracy z ekspertami, dotyczący procesu uzyskiwania pozwoleń wodnoprawnych. Szczególną uwagę poświęcono sposobom unikania błędów podczas wypełniania i kompletowania dokumentacji niezbędnej do uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Przedstawiamy przegląd najważniejszych zagadnień poruszonych w trakcie realizacji projektu.

Rozszerzona odpowiedzialność producenta (ROP) to zasada polityki środowiskowej, która nakłada na producentów większą odpowiedzialność za cały cykl życia produktów – zwłaszcza za etap gospodarowania odpadami, czyli zbiórkę, recykling i utylizację. Zakłada, że producenci ponoszą odpowiedzialność nie tylko za jakość i funkcjonalność swoich wyrobów, ale także za to, co dzieje się z nimi po zużyciu.wyjaśniamy, na czym polega ROP, jak wygląda jego realizacja w Polsce i jakie zmiany czekają przedsiębiorców w najbliższej przyszłości.

Ustawa Prawo ochrony środowiska (dalej: P.o.ś.) to fundament krajowego systemu ochrony środowiska, określający zasady, obowiązki i wymagania wobec podmiotów prowadzących działalność mogącą oddziaływać na otoczenie i środowisko naturalne. Przedstawiamy najważniejsze przepisy dotyczące m.in. emisji substancji i energii, eksploatacji instalacji, zapobiegania awariom przemysłowym, obowiązków sprawozdawczych, a także systemu kontroli i sankcji.

Od lat w Polsce obserwujemy coraz częstsze i dłuższe okresy suszy, przeplatane gwałtownymi powodziami. Sytuacja ta wynika z postępujących zmian klimatu i błędów w gospodarowaniu wodą. Choć istnieją plany przeciwdziałania skutkom suszy, ich skuteczność budzi wiele wątpliwości. Jakie działania są podejmowane, a co jeszcze można zrobić, aby poprawić retencję i zarządzanie wodą w kraju? Czy grozi nam susza hydrogeologiczna i powódź trzystuletnia?

Od 15 maja 2025 r. zaczną obowiązywać znowelizowane przepisy rozporządzenia regulującego ocenę zanieczyszczenia powierzchni ziemi. Zmiany dotyczą m.in. sposobu klasyfikacji gruntów, metod badań i kryteriów dopuszczalnych zawartości substancji powodujących ryzyko. Nowe regulacje będą miały zastosowanie w wielu sytuacjach – od sprzedaży nieruchomości po realizację inwestycji.

Woda w środowisku znajduje się w ciągłym ruchu. Jej obieg jest procesem nieustannego oczyszczania i ponownego wykorzystania. Recykling wody w przemyśle jest więc „naturalnym” podejściem do powstających strumieni wód zużytych w różnych procesach technologicznych.

 Od 1 stycznia 2025 roku zmieniły się przepisy dotyczące ewidencji odpadów. W wyniku nowelizacji rozporządzenia z listy odpadów zwolnionych z ewidencji usunięto m.in. kody związane z branżą kosmetyczno-fryzjerską i branżą beauty.W praktyce oznacza to, że nawet małe salony fryzjerskie będą miały obowiązek rejestracji w BDO i będą musiały prowadzić odpowiednią dokumentację, jeśli wytwarzają odpady niebezpieczne.