Tematy tygodnia

W jaki sposób prawidłowo kwalifikować źródła emisji niezorganizowanej? Kiedy należy uwzględniać je w karcie informacyjnej przedsięwzięcia i raporcie OOŚ oraz jakie informacje powinny znaleźć się w dokumentacji środowiskowej? Emisja niezorganizowana powinna być uwzględniona w dokumentacji środowiskowej, jeśli może wystąpić w związku z planowanym przedsięwzięciem. Sprawdź, jak kwalifikować jej źródła, jakie dane ująć w KIP i raporcie OOŚ oraz jak opisać emisje pyłowe i LZO.

Ponowne wykorzystanie ścieków do celów przemysłowych nie było do tej pory uregulowane w polskim prawodawstwie w zakresie możliwości wykorzystania oczyszczonych ścieków komunalnych jako wody odzyskanej na potrzeby funkcjonowania systemów chłodzenia w przemyśle energetycznym i ciepłowniczym. Mając na uwadze rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/741 z dnia 25 maja 2020 r. w sprawie minimalnych wymogów dotyczących ponownego wykorzystania wody, w szczególności w rolnictwie, które dopuszcza także możliwość wykorzystania wody odzyskanej w inny sposób, np. w przemyśle, wprowadzono w tym zakresie zmiany w Prawie wodnym. Ustawa z dnia 17 lipca 2026 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne, opublikowana 1 września 2026 r. (Dz.U. z 2026 r. poz. 1156), zacznie obowiązywać 1 stycznia 2027 r.

PPWR dla gastronomii oznacza nowe obowiązki dotyczące m.in. opakowań na wynos, własnych pojemników klientów i opakowań wielokrotnego użytku. Zmiany będą wdrażane etapami w latach 2027, 2028 i 2030, dlatego restauracje, bary, kawiarnie i firmy cateringowe powinny już teraz sprawdzić, które wymagania będą ich dotyczyć i jak przygotować się do ich stosowania.

Prowadzący instalację objętą obowiązkiem uzyskania pozwolenia zintegrowanego powinien na bieżąco śledzić prace dotyczące nowych albo aktualizowanych konkluzji BAT. Ich publikacja uruchamia obowiązek sprawdzenia, czy instalacja spełnia nowe wymagania oraz czy konieczna będzie zmiana pozwolenia zintegrowanego.

KPOZP wpływa na obowiązki przedsiębiorców eksploatujących instalacje i inne źródła emisji. Krajowy Program Ograniczania Zanieczyszczenia Powietrza (dalej: KPOZP) określa działania umożliwiające Polsce osiągnięcie wymaganych poziomów redukcji emisji wybranych zanieczyszczeń do powietrza. Chociaż jest dokumentem krajowym i nie stanowi sam w sobie decyzji nakładającej obowiązki na konkretne przedsiębiorstwo, jego realizacja może w praktyce wpływać na wymagania dotyczące instalacji przemysłowych, energetycznych i innych źródeł emisji.

Unijne rozporządzenie o ochronie lasów znajduje bezpośrednie zastosowanie w państwach członkowskich UE. Wpływa ono na działalność firm, które opierają swoją aktywność na produktach, którymi obrót ma wpływ na środowisko leśne. Polski projektodawca uzasadnił jednak potrzebę wprowadzenia krajowej ustawy. Zobacz jak polski projektodawca postrzega cel EUDR i uchwalenia prawa krajowego.

Przekroczenie dopuszczalnych wartości wskaźników zanieczyszczeń w ściekach wymaga szybkiej reakcji przedsiębiorcy. Obowiązki zakładu będą zależały przede wszystkim od tego, dokąd ścieki są wprowadzane, jaki mają charakter oraz czy zakład ma pozwolenie wodnoprawne albo pozwolenie zintegrowane.

Zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami należy dążyć do tego, aby jak najmniejsza część odpadów trafiała na składowiska, a priorytetem pozostawał ich odzysk. Poziom składowania odpadów komunalnych podlega określonym ograniczeniom wynikającym z przepisów unijnych oraz krajowych, w tym ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Sprawdź, jakie poziomy składowania obowiązują, jak je obliczyć oraz jakie konsekwencje może mieć przekroczenie wymaganych wartości.

Realizacja inwestycji może wiązać się z ingerencją w siedliska gatunków chronionych. Gatunki chronione a inwestycja to zagadnienie, które należy uwzględnić m.in. w przypadku prac budowlanych, ziemnych, rozbiórkowych, wycinki drzew, przebudowy obiektów, modernizacji infrastruktury technicznej czy robót prowadzonych na terenach zielonych.

W określonych przypadkach możliwa jest zmiana klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne. Nie jest to jednak czynność uznaniowa ani wyłącznie formalna. Posiadacz odpadów musi wykazać, że dany odpad nie zawiera substancji ani nie ma właściwości, które powodują zakwalifikowanie go jako odpadu niebezpiecznego lub zakaźnego.