Mikroretencja to zagospodarowanie wód opadowych i powierzchniowych bezpośrednio w miejscu ich powstania. Mikroretencja polega na lokalnym zatrzymywaniu wody, co pozwala poprawić bilans wodny na danym obszarze i ograniczyć jej szybki odpływ. Jest jednym z działań wspierających racjonalne gospodarowanie zasobami wodnymi.

Ten skrót oznacza z angielskiego słowa Nature Based Solutions, co tłumaczy się na rozwiązania oparte na przyrodzie.

– najbardziej efektywny i zaawansowany poziom rozwoju technologii i metod prowadzenia danej działalności, który wskazuje możliwe wykorzystanie poszczególnych technik jako podstawy przy ustalaniu dopuszczalnych wielkości emisji i innych warunków pozwolenia mających na celu zapobieganie powstawaniu,  a jeżeli nie jest to możliwe, ograniczenie emisji i oddziaływania na środowisko jako całość, z tym że: a) technika – oznacza zarówno stosowaną technologię, jak i sposób, w jaki dana instalacja jest projektowana, wykonywana, eksploatowana oraz likwidowana, b) dostępne techniki – oznaczają techniki o takim stopniu rozwoju, który umożliwia ich praktyczne zastosowanie w danej dziedzinie przemysłu, z uwzględnieniem warunków ekonomicznych i technicznych oraz rachunku kosztów i korzyści, a które to techniki prowadzący daną działalność może uzyskać, c) najlepsza technika – oznacza najbardziej efektywną technikę w osiąganiu wysokiego ogólnego poziomu ochrony środowiska jako całości

Jest to sprzęt używany w rybołówstwie czy hodowli wodnej (akwakulturze) do znajdowania, łowienia lub hodowli żywych zasobów morza. Dotyczy to również sprzętu pływającego na powierzchni morza, używanego do wabienia i chwytania lub hodowli tychże zasobów.

Jest to system wartościowego rozliczenia nadwyżki energii wprowadzonej do sieci przez prosumenta, oparty na wartości energii elektrycznej ustalanej według cen giełdowych. System ten wspiera rozwój energetyki obywatelskiej w Polsce, zapewniając prosty i społecznie sprawiedliwy mechanizm rozliczeń.

– ścieki gromadzone przejściowo w zbiornikach bezodpływowych

Nietrwałe oleje mineralne i węglowodory ropopochodne to substancje gazowe lub ciekłe o niskich temperaturach wrzenia. Charakteryzują się wysoką prężnością par i trudnością w emulgowaniu się w wodzie.

– numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Operator systemu dystrybucyjnego (OSD) to przedsiębiorstwo zajmujące się dystrybucją paliw gazowych lub energii elektrycznej, odpowiedzialne za funkcjonowanie i rozwój sieci dystrybucyjnej. Zapewnia także długookresową zdolność systemu do pokrycia zapotrzebowania na dystrybucję.

Instytucja OSE została uregulowana przez nowelizację ustawy Prawo energetyczne. OSE to podmioty posiadające zdolność prawną, działające w celu zapewnienia korzyści środowiskowych, gospodarczych lub społecznych dla członków, udziałowców, wspólników lub lokalnych społeczności, na których prowadzą działalność.

– obszar, który nie jest narażony na oddziaływanie hałasu komunikacyjnego, przemysłowego lub pochodzącego z działalności rekreacyjno-wypoczynkowej

– obszar, na którym nie występują przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu wyrażonych wskaźnikiem hałasu LDWN

– rozumie się przez to obszar miasta, w którym poziomy substancji w powietrzu są reprezentatywne dla narażenia ludności zamieszkującej tereny miejskie na działanie substancji

– podjęcie lub zaniechanie działań, umożliwiające zachowanie lub przywracanie równowagi przyrodniczej; ochrona ta polega w szczególności na: a) racjonalnym kształtowaniu środowiska i gospodarowaniu zasobami środowiska zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, b) przeciwdziałaniu zanieczyszczeniom, c) przywracaniu elementów przyrodniczych do stanu właściwego

– rozumie się przez to również oddziaływanie na zdrowie ludzi