Słownik pojęć - N

Nieruchomość niezamieszkała to nieruchomość, na której nie zamieszkują mieszkańcy, ale powstają odpady komunalne związane z prowadzoną działalnością lub sposobem jej użytkowania. Do nieruchomości niezamieszkałych zalicza się m.in. obiekty wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, edukacyjnej lub administracyjnej.

Nieruchomość zamieszkała to nieruchomość, na której faktycznie mieszkają ludzie i w związku z ich codziennym funkcjonowaniem powstają odpady komunalne. Do nieruchomości zamieszkałych zalicza się przede wszystkim domy jednorodzinne oraz budynki wielolokalowe wykorzystywane na cele mieszkalne.

Jest to system wartościowego rozliczenia nadwyżki energii wprowadzonej do sieci przez prosumenta, oparty na wartości energii elektrycznej ustalanej według cen giełdowych. System ten wspiera rozwój energetyki obywatelskiej w Polsce, zapewniając prosty i społecznie sprawiedliwy mechanizm rozliczeń.

Nietrwałe oleje mineralne i węglowodory ropopochodne to substancje gazowe lub ciekłe o niskich temperaturach wrzenia. Charakteryzują się wysoką prężnością par i trudnością w emulgowaniu się w wodzie.

Ten skrót oznacza z angielskiego słowa Nature Based Solutions, co tłumaczy się na rozwiązania oparte na przyrodzie.

Jest to sprzęt używany w rybołówstwie czy hodowli wodnej (akwakulturze) do znajdowania, łowienia lub hodowli żywych zasobów morza. Dotyczy to również sprzętu pływającego na powierzchni morza, używanego do wabienia i chwytania lub hodowli tychże zasobów.

– ścieki gromadzone przejściowo w zbiornikach bezodpływowych

– numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach

– najbardziej efektywny i zaawansowany poziom rozwoju technologii i metod prowadzenia danej działalności, który wskazuje możliwe wykorzystanie poszczególnych technik jako podstawy przy ustalaniu dopuszczalnych wielkości emisji i innych warunków pozwolenia mających na celu zapobieganie powstawaniu,  a jeżeli nie jest to możliwe, ograniczenie emisji i oddziaływania na środowisko jako całość, z tym że:

a) technika – oznacza zarówno stosowaną technologię, jak i sposób, w jaki dana instalacja jest projektowana, wykonywana, eksploatowana oraz likwidowana,

b) dostępne techniki – oznaczają techniki o takim stopniu rozwoju, który umożliwia ich praktyczne zastosowanie w danej dziedzinie przemysłu, z uwzględnieniem warunków ekonomicznych i technicznych oraz rachunku kosztów i korzyści, a które to techniki prowadzący daną działalność może uzyskać,

c) najlepsza technika – oznacza najbardziej efektywną technikę w osiąganiu wysokiego ogólnego poziomu ochrony środowiska jako całości